ورود به حساب ثبت نام جدید فراموشی کلمه عبور
برای ورود به حساب کاربری خود، نام کاربری و کلمه عبورتان را در زیر وارد کرده و روی “ ورود به حساب” کلیک کنید.





اگر فرم ثبت نام برای شما نمایش داده نمیشود، اینجا را کلیک کنید.









اگر فرم بازیابی کلمه عبور برای شما نمایش داده نمیشود، اینجا را کلیک کنید.





نمایش نتایج: از 1 به 2 از 2
  1. #1
    سینا شریفی
    مدیـــر تالار مهندسی متالورژی
    تاریخ عضویت
    2012/12/08
    نوشته ها
    1,445
    3,296
    3,218

    عناصر و تاثیر آنها در آلومینیم و آلیاژ های آن

    تاثیر عناصر آلیاژی

    هر یک از عناصر آلیاژی به تنهایی یا در حضور سایر عناصر خواص ویژه ای را به آلومینیوم می دهد.تاثیر هر یک از عناصر در حالتی که به تنهایی به فلز پایه آلومینیوم افزوده گردد را به صورت زیر میتوان دسته بندی کرد:


    مس CU :

    بیشترین مقدار مس که در آلیاژهای آلومینیوم مورد استفاده قرار گرفته است حدود ۴ تا ۱۰ درصد میباشد.مس باعث بهبود استحکام و سختی در حالت ریختگی و عملیات حرارتی شده می گردد.آلیاژهای دارای ۴ تا ۶ درصد مس،بسیار عملیات حرارتی پذیرند.مس عموما مقاومت به خوردگی و در برخی ترکیبات شیمیایی حساسیت به خوردگی ناشی از تنش را کاهش می دهد.افزودن مس مقاومت به ترک گرم و قابلیت ریخته گری را کاهش می دهد.


    سیلیسیم Si:

    سیلیسیم باعث بهبود شرایط ریخته گری میشود و شدیدا سیالیت،مقاومت به ترک گرم و خاصیت مذاب رسانی آلومینیوم را بهبود میبخشد.خانواده آلیاژهای آلومینیوم-سیلیسیوم کاربرد بسیار زیادی در صنعت دارد و به صورت یوتکتیک و هیپو یوتکتیک و هایپر یوتکتیک تا ۲۵ درصد سیلیسیم مصرف میشوند. به طور کلی مطلوب ترین مقدار سیلیسیم برای قطعات ریختگی در فرایندهای توام با سرعت سرد شدن آهسته نظیر ریخته گری در ماسه ، ریخته گری دقیق و نیز ریخته گری گچی بین ۵-۷ درصد،بین قالب های دائمی بین ۷-۹ درصد و در ریخته گری تزریقی بین ۸-۱۲ درصد میباشد.


    منیزیم mg:

    این عنصر اساس بهبود استحکام و سختی در آلیاژهای آلومینیوم-سیلیسیم عملیات حرارتی پذیر میباشد و عموما در آلیاژهای آلومینیوم – سیلیسیم به همراه سایر عناصر نظیر مس و نیکل به همین منظور مورد استفاده قرار میگیرد.

    آلیاژآلومینیوم-سیلیسیم دارای منیزیمی بین ۰٫۰۷ تا ۰٫۴ درصد هستند.آلیاژهای ۲ تایی آلومینیوم منیزیم به طور گسترده در کاربرد هایی که نیاز به سطح تمام شده روشن و مقاومت خوردگی و همچنین ترکیبی از استحکام و شکل پذیری دارند مورد استفاده قرار میگیرد.


    روی zn:

    روی به تنهایی اثر چندان مفیدی بر آلومینیوم ندارد.ولی همراه با مس و یا منیزیم باعث ایجاد خواص جالب عملیات حرارتی و پیر سختی طبیعی میگردد.روی بیشتر در ترکیبات شیمیایی آلیاژهایی که از طریق دایکست و ریخته گری ثقلی تهیه میشوند،یافت میشود.


    قلع sn:

    این عنصر به طور موثر خاصیت ضد اصطکاکی را بهبود میبخشد و بنابراین برای کاربردهای یاتاقانی مفید میباشد.آلیاژهای ریختگی ممکن است تا ۲۵ درصد قلع داشته باشند.افزایش قلع همچنین باعث بهبود خاصیت ماشینکاری می شود.قلع ممکن است در بعضی آلیاژها عمل رسوب سختی را تحت تاثیر قرار دهد.


    سرب pb:

    وجود سرب در آلیاژهای ریختگی آلومینیوم در مقادیر بیش از ۰٫۱ درصد باعث بهبود خاصیت ماشین کاری میشود.



    آهن Fe:

    این عنصر مقاومت به ترک گرم را بهبود داده و چسبیدن قطعه به قالب یا به عبارتی جوش خوردن قطعه به قالب در ریخته گری تزریقی را کاهش میدهد.افزایش زیاد آهن باعث کاهش فرم پذیری میشود.آهن با سایر عناصر در مذاب واکنش داده و باعث ایجاد ترکیبات بین فلزی و یا فازهای غیر محلول در مذاب آلومینیوم میشود که وجود این فازها استحکام در دماهای کاربردی بالا را بهبود میبخشند.افزایش آهن که باعث فازهای غیر محلولی میگردد موجب کاهش خاصیت سیالیت و مذاب رسانی میشود.آهن همراه با سایر عناصر نظیر منگنز و کروم ترکیبات بین فلزی پیچیده و یا لجن تولید می کند.



    منگنز Mn:

    عنصر منگنز در مقادیر کم برای کنترل اثر تخریبی آهن به صورت فازهای شکننده و ترد به کار میرود.مقدار منگنز در حدود نصف درصد آهن می باشد.منگنز به عنوان عنصر آلیاژی در ترکیبات آلیاژهای کار پذیر به کار میرود.شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه کسر حجمی زیاد MnAl6 در آلیاژهای حاوی بیش از ۵۰% منگنز به طور موثری بر سلامت قطعات ریختگی تاثیر میگذارد.



    کروم Cr

    افزودن کروم باعث ایجاد ترکیبات بین فلزی CrAl7 میشود و چون این ترکیبات حلالیت بسیار کمی در حالت جامد دارند،از رشد دانه جلوگیری می کنند.کروم در برخی از آلیاژهای مقاومت به خوردگی را بهبود داده و در مقادیر بالاتر حساسیت به سریع سرد شدن را افزایش می دهد.



    نیکل (Ni) :

    این عنصر همراه با مس مقاومت در درجه حرارت بالا را افزایش داده و همچنین ضریب انبساط حرارتی را کاهش می دهد.



    فسفر (p):

    فسفر به صورت AlP3 باعث جوانه زنی و ریز شدن فاز سیلیسیم اولیه در آلیاژهای هایپر یوتکتیک آلومینیوم-سیلیسیم می شود.فسفر اثر اصلاح سازی سدیم و استرانسیم را از بین میبرد.



    تیتانیم (Ti):

    این عنصر برای ریز کردن ساختارذدر آلیاژهای ریختگی آلومینیوم به کار می رود و معمولا همراه با مقادیر کمی از بور استفاده میشود.



    آنتیموان (Sb) ، سدیم (Na):

    هردوی این عناصر در مقادیر کم در حدود ۰٫۰۵ درصد جهت اصلاح و بهسازی سیلیسیم در آلیاژهای آلومینیوم-سیلیسیم بکار میرود.

  2. 2
  3. #2
    سینا شریفی
    مدیـــر تالار مهندسی متالورژی
    تاریخ عضویت
    2012/12/08
    نوشته ها
    1,445
    3,296
    3,218
    تأثیر عناصر آلیاژی بر روی آلومینیوم

    مقدمه
    با توجه به موقعیت عنصر آلومینیوم در جدول تناوبی عناصر و همسایگی این عنصر با اکثر عناصر و فلزات صنعتی باعث گردیده که این با این عناصر گروه های مختلف آلیاژی را تشکیل دهد، که کثرت گروههای آلیاژی گواهی بر این مدعاست. موقعیت فلز آلومینیوم در جدول تناوبی طوری است که با تعدادی کثیری عناصر مهم صنعتی در همسایگی بوده و تعدادی از معیارهای خواص فیزیکی، شیمیایی و مکانیکی فلز آلومینیوم امری ضروری به نظر می رسد. در این مبحث تاثیرعناصر مهم آلیاژی را روی فلز آلومینیوم مورد بررسی قرار می دهیم.

    سیلیسیم
    سیلیسیم علاوه بر افزایش سیالیت، مقاومت آلومینیوم را در مقابل ترک گرم افزایش می دهد و به دلیل افزایش سیالیت، برد تغذیه هم افزایش می یابد. سیلیسیم دانه ها را ریزتر کرده و درصد سیلیسیم بین ۲۵-۵ درصد متغیر است.
    در شکل ۱ نمودار تعادلی Al-Si نشان داده شده است. همانطوری که مشاهده می گردد در انجماد تعادلی، نقطه یوتکتیک آلیاژ فوق، ۶/۱۲ درصد می باشد که در داخل قالب های ماسه ای درصد یوتکتیک ۱۲ درصد و در قالب فلزی تا ۹ درصد می باشد. به طور کلی در صورتی که درصد وزنی و یا حجمی یک فاز در نقطه یوتکتیک کم تر از فاز دیگر باشد آن فاز به صورت سوزنی رشد می کند، بنابراین سیلیسیم به صورت سوزنی رشد می کند. آلیاژهای بالای نقطه یوتکتیک دارای مقاومت سایشی بیشتری می باشند، به همین دلیل پوسته موتور دیزل، از آلیاژهای Al-Si هایپریوتکتیک ساخته می شود.

    مس
    درصد این عنصر آلیاژی بین ۴ تا ۱۰ درصد می باشد. تاثیرعمده این عنصر افزایش استحکام و سختی به خصوص بعد از عملیات حرارتی می باشد. در شکل ۲ نمودار تعادلی آلیاژ Al-Cu ارائه شده است، همانطوریکه ملاحظه می گردد کاهش حلالیت مس با کاهش دما در درصدهای پایین مس می تواند از طریق مکانیزم رسوب سختی باعث افزایش استحکام شود.
    افزودن مس به مذاب آلومینیوم، از نقطه نظر خصوصیات ریختگی، نه تنها خصوصیات مطلوبی را ایجاد نخواهدکرد، بلکه از کیفیت ریخته گری آلومینیوم نیز می کاهد.

    منیزیم
    منیزیم در دمای یوتکتیک (۴۵۰ سانتی گراد در حدود ۱۵ درصد در آلومینیوم حل شده و این حلالیت در دمای محیط به ۳ درصد کاهش می یابد، بنابراین در صورتی که درصد منیزیم بیشتر از ۳ درصد باشد این آلیاژها عملیات پذیر می شوند. در این حالت فاز اصلی سخت کنده Al3Mg2 می باشد.
    کاربرد اصلی عنصر منیزیم بهبود مقاوت به خوردگی و افزایش قابلیت عملیات حرارتی آلیاژهای Al-Si (گروه ۶۰۰۰) می باشد.

    منگنز
    در نمودار تعادلی آلیاژ Al-Mn هیچ موردی که کاربرد صنعتی داشته باشد، مشاهده نمی شود. اما نتایج تحقیقات مختلف نشان می دهد که این عنصر اثر تخریبی آهن را کاهش داده و فازهای ترد سوزنی بین فلزی را به فاز فشرده تبدیل می کند. افزودن حدود ۵/۰ درصد منگنز باعث افزایش خصوصیات ریختگی و بدون عیب شدن قطعات می گردد.

    روی
    با افزایش دما حلالیت روی در آلومینیوم به شدت افزایش می یابد. اما این عنصر به تنهایی اثر چندانی درآلیاژهای آلومینیوم ندارد و در صورتیکه با فلزات دیگر مانند مس و منیزیم (هر دو قابلیت عملیات حرارتی را بهبود می بخشند) همراه باشد، استحکام به شدت به دنبال عملیات پیرسازی افزایش می یابد. مثل آلیاژ ۷۰۷۵ که در صنایع هواپیما سازی کاربرد دارد.

  4. 1
نمایش نتایج: از 1 به 2 از 2

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •