تیتانای آناتاز نانوکریستال دارای کاربردهای سنتی و جدید گسترده می¬باشد که از جمله آن رنگدانه¬های سفید برای رنگ و یا تزئینات، پوششی برای سطوح خودتمییزشونده، منبع انرژی برای سلول¬های خورشیدی، ماده الکترونی برای باتری¬های لیتیمی، پوشش کدر (ضدبازتاب) برای سلول¬های فتوولتاییک زنگ¬زن و فیلم¬های حساس برای سنسورهای گازی، می¬باشد. آناتاز، فازی نیمه¬پایدار است و به¬طور برگشت¬ناپذیر به فاز پایدار روتایل، در دمایی مشخص که بستگی به روش آماده¬سازی، طبیعت مواد اولیه و مورفولوژی ذرات اولیه دارد، تبدیل می¬گردد. برای بسیاری از این کاربردها، تغییر یا تبدیل آناتاز به روتایل مناسب نمی¬شود، به¬طور واضحی دارای اکتیویته¬ی کاتالیستی بزرگتری از روتایل است. این تغییرشکل باعث تشکیل فاز روتایل متارکم می¬شود که به¬عنوان یک ماده¬ی کاتالیستی و یا حسگری مناسب نمی¬باشد. از طرف دیگر، استفاده از فاز آناتاز با بیشترین سطح ویژه، برای کاربردهای مذکور، لازم می¬باشد. طی سال¬های اخیر، تلاش¬های زیادی برای تولید تیتانای آناتاز نانوکریستال، برمبنای تغییر شیمیایی سیستم صورت گرفته است. به¬عنوان مثال، Chemseddine، Moritz، TiO2، آناتاز نانوکریستال را با استفاده از Me4NOH:TTIP با نسبت¬های مولی 14-1: 0.82 و بازروان¬سازی در oC100-oC90 به¬مدت 6ساعت، تولید کردند. آن¬ها با استفاده از روش¬های شیمی¬ِتر، اندازه، ساختار کریستالی، شکل و نظم نانوکریستال-های TiO2 را کنترل کردند. نانوکریستال¬هایTiO2 آناتاز، از طریق تنظیم غلظت¬های نسبی آلکواکسید تیتانیوم و Me4NOH دمای واکنش و شار آن، به اندازه¬های مختلف و شکل¬های گوناگون تشکیل می¬شوند. Zhang و همکارانش، پودر آنیل¬شده¬ی آناتاز TiO2 93% در oC500 با اندازه ذرات nm 18، از طریق روش سل¬-ژل پلیمری طی هیدرولیز اتوکسید تیتانیوم در آب با دمای oC70 و در حضور اتانول و استیک اسید، بدست آوردند. Pottier و همکارانش نانوذرات آناتازTiO2 با اندازه¬ی متوسط در حدود nm10-5 را از طریق رسوب¬دهی TiCl4 در محیط آبی حاوی عوامل پایدارساز و لیگاندهایی همانند سولفات و یا سورفوکتانت¬ها، تولید کردند. همواره، گزارش شده است که فاز آناتاز با سطح ویژه¬ی بالا با استفاده از فرآیندهای شیمیایی که از افزودنی¬های گوناگونی استفاده می¬کنند، مثل عوامل نوار پلیمری، بدست آمده است. برخلاف این حقیقت که این شیوه یکی از پرکاربردترین¬هاست، برخی مطالعات تولید سطح ویژه¬ی بالا را با استفاده از روش¬های بدون افزودنی، گزارش کرده¬اند. Sivakumar و همکارانش، پودر آنیل¬شده¬ی TiO2 آناتاز در oC600 با اندازه¬ی کریستالیست¬های nm 10.3 و سطح ویژه m2.g-1 104 را از سل¬ تیتانا بدست آورده¬اند. سل تیتانا از پراکنش رسوباتی که از محلول آبی سولفات تیتانیل بدست آمده¬اند، تشکیل شده¬است. Imisahi و همکارانش، آناتاز نانوکریستال با سطح ویژه¬ی m2.g-1 68 را از هیدرولیز حرارتی سولفات تیتانیل، در محلول آب والکل، سنتز کرده¬اند. در مطالعات قبلی، روش¬هایی برای تولید فیلم¬های نازک TiO2 نانوساختاری و پودرهایی با درصد آناتاز و سطح ویژه¬ی بالا با استفاده از روش سل¬¬-ژل به¬کمک عوامل فرار پلیمری گزارش شده است. تبدیل آناتاز به روتایل و رشد کریستال به تأخیر انداخته شد و انباشت ذرات آناتاز کاهش یافت، بدین معنی که بوسیله¬ی دو مکانیزم، سطح ویژه¬ی ذرات افزایش یافته است. در اولین مکانیزم، احتمال رسیدن به اندازه جوانه¬زنی بحرانی با کنترل دمای پپتیزاسیونکاهش یافت سل¬های تولیدشده به دو روش مختلف پپتایز، شدند که عبارتنداز پپتیزاسیونطبیعی (یعنی در دمای اتاق) و پپتیزاسیون مصنوعی (یعنی در دمای oC50- oC70). در مکانیزم دوم، زینترینگ فاز آناتاز از طریق کنترل دمای خشک¬کردن به تأخیر انداخته شد. پودرهای تولیدشده با دو روش مختلف خشک شدند، خشک¬کردن سرد (یعنی در دمای oC0 و oC5) و خشک¬کردن طبیعی (یعنی در دمای اتاق). تأثیر این دو مکانیزم به همراه عملیات حرارتی آنیل¬کردن بر ویژگی¬ها و خصوصیات پودرها نیز بحث شده است.